Urodziłem się - błąd życiowy numer jeden, ale już nic nie poradzę na to, że przyszedłem na ten parszywy świat. Mianem moich rodziców mogło zaszczycić się (albo i nie) dwoje gównianych ludzi: gangster, ćpun i dziwkarz oraz, o ironio, dziwka. Tak, żeby nie było za bardzo kolorowo, po niecałych siedmiu latach od mojego nieplanowanego przyjścia na świat, znowu trochę niespodziewanie, przyszedł na świat mój młodszy brat - Mezo. Po niecałych 4 latach nasza matka przegrała walkę z chorobą i powędrowała półtora metra w dół ziemi, zostawiając nas pod opieką, mało zadowolonego z tego powodu, ojca. Wiedziałem, że jak on będzie się nami opiekował to bardzo szybko podzielimy los matki. W tym momencie włączył się mój bardzo silny instynkt przetrwania. Zająłem się bratem, nie patrząc na ojca. Musiałem przez to szybko dorosnąć, ale było warto.